11:05 pm - niedziela Maj 3, 2015
wpid-styl_zycia_przyszlego_diabetyka.jpg

Styl życia przyszłego diabetyka

Cukrzyca ma wiele wspólnego ze stylem życia. Często ludzie żywią błędne przekonanie, że cukrzyca to choroba, która zależy przede wszystkim od uwarunkowań genetycznych. To

wpid-jedz_regularnie_i_chudnij.jpg

Jedz regularnie i chudnij

Cukrzyca ma wiele wspólnego ze wskazaniami naszej wagi. Im większe cyfry pokazuje wskazówka, gdy postanawiasz sprawdzić swoją masę, tym większe ryzyko, że będziesz mieć problemy z

wpid-kto_choruje_na_cukrzyce_typu_2.jpg

Kto choruje na cukrzycę typu 2?

Cukrzyca typu 1 jest nazywana chorobą młodzieńczą, bo jest diagnozowana u osób poniżej trzydziestego roku życia, a nawet u dzieci. A co z cukrzycą

wpid-co_to_jest_hipoglikemia.jpg

Co to jest hipoglikemia?

Hipoglikemia to zjawisko, które może iść w parze z cukrzycą. Czy to jednak przypadkiem nie jest twierdzenie błędne? Przecież w kontekście cukrzycy zwykle mówi się o

wpid-grupy_zwiekszonego_ryzyka.jpg

Grupy zwiększonego ryzyka

Nie każdy jest narażony na cukrzycę w takim samym stopniu. WHO nazywa cukrzycę epidemią bez zakażeń, co odzwierciedla istotę problemu. Obserwuje się bardzo dużą liczbę

wpid-slodziki_nie_szkodza.jpg

Słodziki nie szkodzą

TORMENTIOL

Cukrzyca, cukier i słodzik – to wszystko wydają się być pojęcia powiązane. Tymczasem jeden z tych elementów nie przystaje do pozostałych. Jest nim

wpid-czym_jest_cukrzyca_ciazowa.jpg

Czym jest cukrzyca ciążowa?

Cukrzyca ciążowa przypomina cukrzycę typu 2, ale w świecie medycyny jest uznawana za osobny „typ”. Jej nazwa oczywiście opisuje charakter choroby – taka

wpid-grupy_zwiekszonego_ryzyka.jpg

Grupy zwiększonego ryzyka

Nie każdy jest narażony na cukrzycę w takim samym stopniu. WHO nazywa cukrzycę epidemią bez zakażeń, co odzwierciedla istotę problemu. Obserwuje się bardzo dużą liczbę

wpid-czym_jest_cukrzyca.jpg

Czym jest cukrzyca?

Cukrzyca jest kojarzona przede wszystkim z podwyższoną ilością cukru we krwi. To właściwy trop, bo cukrzyca to zespół chorób metabolicznych, które prowadzą do hiperglikemii.

wpid-sportowiec_z_cukrzyca.jpg

Sportowiec z cukrzycą?

Cukrzyca, jak każda choroba, raczej nie kojarzy się ze sportem. Jest to jednak tylko jeden z mitów, które krążą wokół problemów diabetologicznych. Tak naprawdę cukrzyca typu

wpid-jak_dziala_insulina.jpg

Jak działa insulina?

Insulina bywa nazywana kluczem, co obrazowo przedstawia sposób jej działania. Insulina jest hormonem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jest jednym z ogniw życiodajnego łańcucha,

wpid-najgrozniejsze_oblicze_cukrzycy.jpg

Najgroźniejsze oblicze cukrzycy

Cukrzyca może być dziś w dużym stopniu opanowana, a jej objawy znacznie złagodzone. Chorzy przyjmują tabletki lub dawki insuliny. Jeden i drugi środek nie wymaga ciągłych wizyt w

wpid-indywidualna_terapia_cukrzycy.jpg

Indywidualna terapia cukrzycy

Cukrzyca niestety nie może być całkowicie wyleczona. Na szczęście istnieje wiele sposobów na opanowanie tej choroby w stopniu wystarczającym do normalnego funkcjonowania. Na

Naturalne metody obniżania poziomu cukru we krwi.

Naturalne metody obniżania poziomu cukru we krwi.

Poziom cukru we krwi jest silnie zależny od tego, co jemy. Węglowodany są zawarte w większości artykułów spożywczych i z żywnością trafiają do naszego organizmu, gdzie są następnie trawione i doprowadzanej do postaci prostej (glukozy) przenikającej do krwi i transportowanej za jej pomocą po wszystkich układach organizmu.

To właśnie glukoza jest głównym źródłem energii dla komórek, do których przedostaje się dzięki insulinie – hormonowi wytwarzanemu przez trzustkę. Jej niedobór lub złe działanie, polegające najczęściej na braku czułości komórek powoduje hiperglikemię, czyli stan, w którym we krwi jest zbyt duże stężenie cukru. Najprostszą metodą na walkę z nią jest dostarczanie organizmowi pożywienia zawierającego wolno rozkładalne węglowodany.

Dieta bogata w warzywa, które zawierają stosunkowo niewiele węglowodanów oraz dużo błonnika, wydłużającego trawienie cukrów, pomaga rozciągnąć w czasie uwalnianie się z układu pokarmowego glukozy. Dzięki temu jej transport przebiega wolniej i jest regularniej dostarczana komórkom.

Trzeba pamiętać, by w miarę możliwości spożywać warzywa świeże i surowe, gdyż obróbka termiczna zwykle obniżą ich wartość. Osobom cierpiącym z powodu zbyt wysokiego poziomu cukru zaleca się także rezygnację z niektórych dobrodziejstw natury. Chodzi oczywiście o wyeliminowanie wszystkiego, co wzbogacono dodatkowo w cukier czyli wszelkich słodyczy, słodzone przetwory, soki, napoje oraz miód.

Z diety wykluczyć powinno się także niektóre owoce takie jak banany, winogrona, suszone śliwki i rodzynki oraz owoce kandyzowane. Spożycie alkoholu, zwłaszcza wysokoprocentowego oraz słodzonego, wydaje się być dobrym rozwiązaniem. Dużą zawartością cukru charakteryzują się także popularne produktu wytwarzanego z ziemniaków np. frytki, placki ziemniaczane, różnego rodzaju pierogi czy ziemniaki serwowane w różnych formach. Warto tez zastanowić się nad wzbogaceniem diety w produkty zbożowe, wyprodukowane z mąki razowej pieczywo czy innego typu wyroby pełnoziarniste.

Innymi sposobem na ograniczenie cukru może być zastąpienie go rośliną zdobywającą coraz większą popularność na naszym rynku. Jest ona o wiele słodsza od tradycyjnego cukru, a przy tym bezpieczna dla cukrzyków. Mowa tu o stewii, pochodzącej z Ameryki Południowej roślinie używanej od wieków przez Indian Guarani do słodzenia pokarmów. Jej ciekawą właściwością jest wydajność: uzyskany z niej proszek jest podobno 300 razy słodszy od cukru, co pozwala zastąpić kilogram popularnego węglowodanu 3 gramami. Przy czym stewia nie zawiera kalorii, nie niszczy zębów, hamuje łaknienie, ma zerowy indeks glikemiczny (IG) oraz ma duży wpływ na regulację ciśnienia krwi. Jedynym problemem jest jej specyficzny smak, do którego trzeba się będzie pewnie przyzwyczaić.

Bywa, że nasze poszukiwania rozwiązań zabrną zbyt daleko, co nie pozwala już na odwrót i weryfikacje. Niestety proste odpowiedzi leżą zwykle na wyciągniecie ręki. Istnieje bardzo popularna przyprawa, którą można znaleźć w każdej kuchni, doskonale stabilizująca poziom cukru. Cynamon, bo to o nim mowa, świetnie obniża poziom glikemii poprze stymulację receptorów insulinowych oraz zwiększenie ich czułości na ten hormon. Przynosi to rezultat w postaci zmniejszenia zapotrzebowania na insulinę, co pozwala na odciążenie trzustki, poprawienie metabolizmu oraz łagodzenie stanów zapalnych. Olejki eteryczne zawarte w cynamonie mają silne właściwości zabijające drobnoustroje i drożdże.

Lepiej zwalczać przyczyny niż objawy.

Lepiej zwalczać przyczyny niż objawy

Wydaje się, że największym błędem współczesnej medycyny i farmakologii jest nastawienie na walkę z objawami chorób i traktowanie po macoszemu rzeczywistych przyczyn występowania stanów niepożądanych.

Dzieje się tak pewnie dlatego, że symptomy choroby są łatwiejsze do zaobserwowania dla lekarza oraz bardziej uciążliwe dla pacjenta. W takim przypadku naukowcy zajmujący się klasyfikacją i opracowujący metody walki ze schorzeniami powinni zadać sobie pytanie czy woleliby wzmocnić budowlę przed nadciągającym huraganem, czy też naprawiać jego skutki.

Okolicznością łagodzącą może być to, że niestety objawy występują zwykle szybciej niż wykrycie ich przyczyn. Co jednak w przypadku chorób, w których i jedne, i drugie są dobrze znane? Dlaczego w dalszym ciągu przedkłada się na nacisk na ograniczanie skutków i brak zainteresowania dla tego, co je spowodowało?

Przykładem takiej choroby jest cukrzyca. Charakteryzuje się ona hipoglikemią, czyli podwyższonym poziomem cukru we krwi, wywołanym niedoczynnością trzustki produkującej insulinę, hormon odpowiedzialny za prawidłowe rozkładanie węglowodanów. Dużo więcej starań w przypadku tej przypadłości wkłada się poszukiwanie leków o działaniu skierowanym na ograniczanie negatywnych objawów.

Niewiele jednak mówi się o profilaktyce. Ten temat pozostawia się zwykle w gestii pacjenta, który pewnie gdyby wcześniej wiedział, jak powinien postępować, by nie nabawić się cukrzycy i, że jest nią poważnie zagrożony, to dołożyłby wszelkich starań, by na nią nie zapaść.

Jednak w przypadku zachorowania jest już za późno na profilaktykę i pozostaje już tylko często długotrwałe, uciążliwe i bolesne leczenie. Na całe szczęście są instytucje zrzeszające chorych i ich rodziny, prowadzące kampanie edukacyjne pomagające społeczeństwu dotrzeć do informacji, które pomogą zachować zdrowie, a niejednokrotnie nawet życie.

Bardzo często jest też tak, że leczenie objawów nie ma żadnego wpływu na źródło choroby, które pozostaje nienaruszone przez środki wykorzystywane w terapii. Może to doprowadzić do sytuacji, w których zaleczona chwilowo dolegliwość powraca, czasami z większym nasileniem.

Poza tym wiele chorób objawia się za pomocą tych samych bądź bardzo zbliżonych symptomów takich jak różnego rodzaju bóle, gorączka, nudności czy wysokie ciśnienie krwi. Działanie na objawy za pomocą niektórych środków farmakologicznych może wywołać efekt odwrotny od pożądanego lub zwalczyć jeden symptom i uruchomić drugi. Dlatego tak ważne jest dbanie o własne zdrowie za pomocą działań profilaktycznych, bo stan wiedzy medycznej, pomimo bardzo szybkiego tempa rozwoju, nie jest jeszcze na tyle dobry, żebyśmy mogli przestać się martwić.

wpid-kto_choruje_na_cukrzyce_typu_2.jpg

Kto choruje na cukrzycę typu 2?

Cukrzyca typu 1 jest nazywana chorobą młodzieńczą, bo jest diagnozowana u osób poniżej trzydziestego roku życia, a nawet u dzieci. A co z cukrzycą

wpid-objawy_i_powiklania.jpg

Objawy i powikłania

Cukrzyca to choroba, która nie ujawnia się w sposób na tyle charakterystyczny, by był on łatwo rozpoznawalny dla osoby bez wykształcenia medycznego. Niestety to właśnie przyczyna, dla której

wpid-badania_sa_bardzo_wazne.jpg

Badania są bardzo ważne

Cukrzycy można unikać na wiele sposobów – często bardzo skutecznie. Niemniej jednak, niezależnie od stylu życia, warto pamiętać również o badaniach kontrolnych. Jeśli

wpid-jedz_regularnie_i_chudnij.jpg

Jedz regularnie i chudnij

Cukrzyca ma wiele wspólnego ze wskazaniami naszej wagi. Im większe cyfry pokazuje wskazówka, gdy postanawiasz sprawdzić swoją masę, tym większe ryzyko, że będziesz mieć problemy z

wpid-co_to_jest_hipoglikemia.jpg

Co to jest hipoglikemia?

Hipoglikemia to zjawisko, które może iść w parze z cukrzycą. Czy to jednak przypadkiem nie jest twierdzenie błędne? Przecież w kontekście cukrzycy zwykle mówi się o

wpid-otylosc_i_cukrzyca_typu_2.jpg

Otyłość i cukrzyca typu 2

Lekarze już dawno zauważyli, że plagi, które aktualnie dręczą nasze społeczeństwo są ze sobą mocno powiązane. Mowa o cukrzycy oraz otyłości. Ludzie z roku na rok jedzą

Przypadek cukrzycy typu 1

Przypadek cukrzycy typu 1

Cukrzyca typu 1 jest zaliczana do chorób rzadkich, zapada na nią jedna na 250 osób. Zaczyna się przeważnie przed 20 rokiem życia i jest niestety nieuleczalna. Polega na tym, że to własny układ odpornościowy chorego atakuje wytwarzające insulinę komórki trzustki, co prowadzi do niedoborów tego hormonu w orgazmie.

Jego obecność jest niezwykle istotna dla prawidłowej gospodarki glukozowej, jej wchłaniania z krwi do komórek (głównie mięśniowych). Jedynym sposobem na poradzenie sobie z tym problemem jest regularne przyjmowanie zastrzyków. Dlatego właśnie ta postać jest nazywana cukrzycą insulinozależną.

Badania nad lekarstwem na tą chorobę są prowadzone głównie na zwierzętach laboratoryjnych, np. myszach i na chwilę obecną nie są jeszcze w stadium umożliwiającym poprawy zdrowia u ludzi. Mówi się jednak o tym, że naukowcom udało się już w znacznym stopniu poprawić kondycję gryzoni. Eksperyment polegał na tym by nauczyć układ odpornościowy myszy zaprzestania niszczenia komórek trzustki.

W tym celu wstrzykiwano im substancję niwelującą występowanie czynników niepożądanych i wszczepiano im nowe, zdrowe komórki, które potrafiły edukować układ normalnego działania.

Osiągnięto pewien sukces, dający nadzieję chorym, ponieważ u wielu zwierząt trzustka zaczęła poprawnie funkcjonować i produkować insulinę, a stan ten utrzymywał się przez dłuższy czas. Zaowocowało to przywróceniem u myszy normalnego poziomu cukru. Przeniesienie terapii na leczenie ludzi z pewnością wymaga jeszcze wielu lat badań, ale szanse na wykreślenie jeszcze jednej nieuleczalnej choroby z czarnej listy wyraźnie wzrosły.

Przypadek cukrzycy typu 2

Przypadek cukrzycy typu 2

Podstawą tej choroby jest zjawisko insulinooporności, czyli zaburzenia w działaniu hormonu oraz niedostatecznym w jego wytwarzaniu. Źródło powstawania choroby nie jest do końca znane. Upatruje się go w genotypie kształtującym się przez lata ewolucji.

Prawdą jest, że gatunek ludzki przez lata przyzwyczajony był do głodowania i jedzenia gdy nadarzyła się okazja. Człowiek pierwotny jak coś upolował lub zebrał, to zaspokajał swój głód do syta, zaś w okresach zimowych lub gdy pożywienia wokół brakowało, był zmuszony pościć. Organizm wypracował na to sposób: zaczął magazynować w tkance tłuszczowej pokłady energii, które były wykorzystywane w okresie głodu.

Współcześnie problem braku pożywienia praktycznie zniknął, przynajmniej w krajach lepiej rozwiniętych, a to właśnie ich obywatele częściej zapadają na cukrzycę. Niestety geny nie nadążają za rozwojem cywilizacji, a mechanizmy pozwalające na przechowywanie energii stały się bezużyteczne, co nie doprowadziło do zaprzestania działalności. To dzięki nim gromadzimy nadal zbędną tkankę tłuszczową i wytwarzamy glukozę w ilościach, których spalić nie sposób. W efekcie poziom cukru we krwi niekontrolowanie rośnie.

Otyłość uważana jest za główną przyczynę występowania cukrzycy typu 2. Osoby ze sporą nadwagą stanowią zdecydowaną większość wśród chorych, co powinno wystarczyć za dowód na związek z występowaniem hiperglikemii. Do grupy ryzyka trzeba zaliczyć zwłaszcza tych, którzy cierpią na otyłość brzuszną.

Prowadzi ona nie tylko do cukrzycy, ale także jest silnie związana z nadciśnieniem oraz chorobami układu krążenie. Innymi przyczynami cukrzycy typu drugiego są czynniki genetyczne (im więcej cukrzyków wśród przodków, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia choroby), wysokie ciśnienie tętnicze, wystąpienie cukrzycy ciążowej oraz urodzenie dziecka o dużej masie.

wpid-styl_zycia_przyszlego_diabetyka.jpg

Styl życia przyszłego diabetyka

Cukrzyca ma wiele wspólnego ze stylem życia. Często ludzie żywią błędne przekonanie, że cukrzyca to choroba, która zależy przede wszystkim od uwarunkowań genetycznych. To

wpid-co_szkodzi_najbardziej.jpg

Co szkodzi najbardziej?

Na całym świecie prowadzone są wnikliwe badania nad cukrzycą. Nic dziwnego, ta choroba dotyka coraz więcej osób. Już teraz mówi się o prawdziwej epidemii,

wpid-produkty_dla_diabetykow.jpg

Produkty dla diabetyków

Cukrzyca z pewnością nie jest rzadko spotykaną choroba, która dotyka tylko nielicznych. Wręcz przeciwnie, to problem epidemiologiczny. Oczywiście WHO nie uznało tego

wpid-kawa_walczy_z_cukrzyca.jpg

Kawa walczy z cukrzycą

Silne uzależnienie fizyczne od kawy raczej nie występuje, ale psychicznie – w lekkim stopniu uzależnionych jest wiele osób. Czy to źle? Niekoniecznie, gdy jednocześnie

wpid-warzywa_przeciw_cukrzycy.jpg

Warzywa przeciw cukrzycy

Zdrowe odżywianie jest modne i to trend godny polecenia każdemu. Niestety nie zawsze to, co wydaje nam się zdrowe faktycznie takie jest. Tym trudniej ocenić produkty pod kątem zapobiegania

wpid-co_pic_a_jakich_napojow_unikac.jpg

Co pić, a jakich napojów unikać?

Naukowcy regularnie prowadzą badania na temat związku kolejnych grup produktów żywnościowych z cukrzycą. Takie badanie przeprowadzono również w odniesieniu do kolorowych

tajemnica słodyczy

Tajemnica słodyczy

Odkąd pamiętam, straszy się mnie zgubnymi skutkami spożywania słodyczy. Niszczą zęby, powodują tycie, doprowadzają do powstania poważnych schorzeń z cukrzycą na czele, a to ostatnie okazuje się nie do końca prawdą. W tym momencie nasuwa się pytanie czy, skoro są takie niezdrowe, chęć na nie, nie powinna być w jakiś sposób ograniczona przez naturalne mechanizmy obronne organizmu? Przecież często jest tak, że jeżeli czegoś nie potrzebujemy, to mózg sam nas do tego zniechęca. Jest prawdą, że słodycze zawierają dużo węglowodanów, a ich nadmierna konsumpcja prowadzi do niepożądanych skutków, ale tak ma się sprawa ze wszystkim, czego dostarczamy sobie w zbyt dużych ilościach.

Tajemnica słodyczy tkwi w ich smaku, który od wieków zniewala rzesze łasuchów. Jak stary jest nasz gatunek, tak stara jest tendencja do uprzyjemniania sobie życia oraz jego ułatwianie. Zresztą żadna istota żyjąca na naszej planecie nie dąży do utrudniania sobie bytu. Z tego względu gatunek ludzki, który co prawda w pierwszej kolejności zaspokaja potrzeby ciała, ale gdy już tą misję wypełni, zaczyna rozglądać się za możliwością poprawy swojego nastroju. W tym momencie wpada na pomysł osłodzenia sobie żywota, co jest jednym z najmniej niebezpiecznych dla zdrowia wariantów poprawy nastroju.

Historia zwracania się po pomocną dłoń do łakoci w przypadku złego humoru jest bardzo długa. Najstarsze zapiski na ten temat pochodzą ze starożytnego Egiptu, co wcale nie oznacza, że ludzkość już wcześniej nie korzystała z umilających żywot dobrodziejstw natury. Prawdopodobnie pierwsze produkty spożywcze, które mogą nosić miano słodyczy, oparte były o miód jako dodatek do różnego rodzaju roślinnych pokarmów.

Obtaczano je w nim i jedzono ze smakiem. W starożytności pisało się wiele o produkowaniu z owoców konfitur mających zapewnić dostęp do owoców zimą. Zjawisko rozprzestrzeniania się słodyczy przybrało na sile w VIII wieku naszej ery w momencie wynalezienia sposobu na uzyskiwanie z roślin cukru. Na początku był on uznawany za lekarstwo, ale z czasem zaczęto dostrzegać inne jego walory.

Import tego drogocennego surowca oraz metody jego pozyskiwania, który przez Chiny i Indie dotarł do Europy zapoczątkował nową erę w dziejach ludzkości. Na Starym Kontynencie wykorzystanie cukru na wiele sposobów przybrało z czasem wymiary przemysłowe, a cukiernicy do dziś są jednym z najstabilniejszych cechów rzemieślniczych.

Wspominałem wcześniej o zgubnych dla zdrowia efektach spożywania dużych ilości cukru i jest to problem poważny. Uważam jednak, że zdrowie psychiczne jest tak samo ważne jak fizyczne, a jeśli komuś słodycze pozwalają na jego zachowanie, to nie powinien z nich w pełni rezygnować. Ważne by zachował w konsumpcji słodyczy umiar.